Geçtiğimiz hafta adana sabancı tiyatro festivalinde KRALİÇE LEAR adlı oyuna gittik. Oyunda başroller büyük usta Yıldız Kenter ve Sedef Şahin paylaşıyorlardı. Sayın Kenter, sizin için ne ve nasıl denir bilemiyorum. Yanlızca her oyununuzda olduğu gibi ayakta alkışlamak dışında yapabilecek birşey gelmiyor elimden. Geçmiyor zihnimden.
Sayın Şahin, kaç tane insana böyle bir şans gülerki? Orada sadece Yıldız hanımın yanında bulunmak için nelerini verirlerdi insanlar. Herkese her meslekte böyle bir rol arkadaşı veya hoca ile çalışma imkanı olsa. Ama her ustaya da böyle başarılı bir çırakla çalışma imkanı olsa.
Oyunu anlatmayacağım. Kraliçe Lear değilde Kraliçe Kenter olmalıydı. Anlatmayacağım ancak çok kısa olarak oyun, Kraliçe Lear'ı oynamayı kabul eden, yaşı oldukça geçmiş ve başaramayacağı varsayılan bir oyuncunun ezberine ve çalışmasına yardım eden arkadaşının kızı ile yaşadığı diyaloglar üzerine kurulmuş. Her diyalog veya hareket sanki Yıldız hanımın yaşadığı ve isyan ettiği şeylermiş gibi geldi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder