Yeni Hayatım

Bugünlerde yeni bir hayata merhaba dedim. İşsizliğimin çözülemeyeceğini gördüm. Kendi işimi kendim yaratmaya karar verdim. Bir tane şirket kurdum. Kırtasiye işi ile uğraşmaya başladım. Okulun yanında bir iş yerim var. Gün geçtikçe onlar bana bende onlara alışmaktayım. Sermayem oldukça kıt ve çoğunluğuda borç olduğu için, satış yaptıkça dükkanın içini doldurmaya çalışıyorum.

Geçen gün eşim, bir anne ve bir çocuğun iş yerimin önünden geçerken şu söylediklerine tanık olmuş.

- Kızım işte burada da kırtasiye var burdan alalım.
- Anne burada çok çeşit yok çukurova ya gidelim.

İçime oturdu. Oysaki o kadar çok uğraştımki çeşitleri koymaya. Eşim sordu çukurova da olupta bizde olmayan ne var? diye. Aslına bakarsanız üç beş kalemin (Kitap reyonum eksik) dışında yok. Ancak sayıca fazla oldukları için çok daha dolu görünüyorlar. Neyse başladık bir yerden. Umarım hayallerimizdeki yeri oluşturabiliriz.

Son günlerde dikkatimi çeken ve oldukça üzen bir konu var. Birkaç çeşit yeni aldığım oyuncak vardı. Sayılarını oldukça yakından takip ediyordum. Eksildiklerini farkettim. Güvenlik kameralarından izledim. Alanları gördüm. İlginçtir ki çoğunluğu kız çocukları. Ama ne yazık ki elimden bir şey gelmiyor. Bir kenara çeksem konuşsam saçma sapan yerlere gidebilir konu. Öğretmenlerine söylesem çocuklara yazık olacak diye korkuyorum. Hiçbirşey yapmadan otursam kıt kanaat kurduğumuz bu yeri elde tutmak imkansızlaşacak. Zaten kuruşlarla kar elde edilen bir yerde 2 - 5 TL önemli kayıplar.

Çok uzattım neyse şimdilik bu kadar yeterli.

Kırtasiye açacaklara önemli uyarı: Kar marjınızı hesaplarken. Fire ve çalınmalarıda içerisine koyun.